Ιατρείο Πόνου – Αντιμετώπιση
Μαρίας Γκιάλα Καθηγ. Αναισθησιολογίας Πανεπ. Θεσσαλονίκης
ΣΤ. ΕΚΤΙΜΗΣΗ/ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΣΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΠΟΝΟΥ Η εκτίμηση του πόνου είναι απαραίτητη για την αξιολόγηση του μεγέθους του πόνου και της αποτελεσματικότητας της θεραπευτικής αγωγής. Τα περισσότερα Ιατρεία Πόνου χρησιμοποιούν ειδικό έντυπο ερωτηματολόγιο και δελτίο εξέτασης, ώστε να έχουν ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης του αρρώστου.
· Ιστορικό. Το πλήρες και λεπτομερές ιστορικό στο ιατρείο πόνου πρέπει να διερευνήσει την ένταση, την προέλευση και την παθοφυσιολογία του πόνου. Οι πληροφορίες από τον άρρωστο, τους συγγενείς, ή το γιατρό που παραπέμπει τον άρρωστο στο Ιατρείο του Πόνου πρέπει να δίνουν απάντηση στα ερωτήματα: πότε πονά, πού πονά, την ένταση του πόνου, ποιοι παράγοντες ενισχύουν ή αμβλύνουν τον πόνο, καθώς πιθανούς μηχανισμούς πρόκλησής του. Εάν είναι άρρωστος με χρόνιο πόνο πρέπει να επιμείνουμε σε ερωτήσεις που αφορούν τον επαγγελματικό, τον κοινωνικό, τον οικονομικό και τον ψυχολογικό τομέα. · Φυσική εξέταση. Έχει σκοπό να συνδέσει την επώδυνη σημειολογία που αναφέρει ο άρρωστος (ενοχλήματα / παράπονα) με την ανατομική οδό του πόνου. Συμβάλλει επίσης ουσιαστικά στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας κατά την επανεξέταση του ασθενούς. · Εργαστηριακές εξετάσεις. Απαραίτητες στο ιατρείο πόνου είναι μόνο οι εξετάσεις που απαιτούνται για τη συνέχιση ή τροποποίηση ή/και διακοπή της θεραπευτικής αγωγής. Π.χ. η λευκοπενία επιβάλλει διακοπή της χορήγησης καρβαμαζεπάμης. Ακτινολογική διερεύνηση απαιτείται για επιβεβαίωση μεταστάσεων και προσθήκη ακτινοβολίας κλπ. · Μέθοδοι μέτρησης και εκτίμησης του πόνου. Η αντικειμενική εκτίμηση στο ιατρείο πόνου δεν είναι ευχερής, γιατί στηρίζεται στην υποκειμενική αξιολόγηση του πόνου από τον ασθενή. Ο Lassagna από το 1960 σημείωσε ότι “ο γιατρός που ασχολείται με τον πόνο είναι στο έλεος του αρρώστου. Εξαρτάται από την ικανότητα και προθυμία του αρρώστου να επικοινωνήσει μαζί του”. Χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται κλίμακες οι οποίες δίνουν ενδείξεις για το μέγεθος (ένταση και διάρκεια) του πόνου.
α. Κλίμακα λέξεων στο ιατρείο πόνου (Verbal Descriptor Scale) Πέντε συνήθως λέξεις: μέτριος, ενοχλητικός, βασανιστικός, φοβερός, αβάστακτος πόνος. Δεν είναι αξιόπιστη. Οι ασθενείς επιλέγουν συνήθως τις μεσαίες λέξεις.
β. Κλίμακα αριθμών στο ιατρείο πόνου (Numeric Rating Scale), Κλίμακα οπτικού ανάλογου (Visul Analog Scale) Αριθμητική κλίμακα από 0 (=καθόλου πόνος) έως 10 (=ο χειρότερος πόνος). Είναι απλή και εύχρηστη .
γ. Πίνακας με σχήματα προσώπου με χαμόγελο έως κλάμα στο ιατρείο πόνου (continuum of smiling to crying faces) Χρησιμοποείται κυρίως στα παιδιά .
δ. Ερωτηματολόγιο MPQ στο ιατρείο πόνου (Τhe McGill Pain Questionnaire) Έντυπο ερωτηματολόγιο περιγραφής των στοιχείων του πόνου. Αναφέρεται σε είκοσι ενότητες ε. Ημερολόγιο ιατρείου πόνου (Pain Diary)
στ. Πολυφασική περιγραφή της προσωπικότητας στο ιατρείο πόνου (Μinnesota Multiphasic Personality Inventory, MMPI) Περιλαμβάνει και ερωτήσεις που αφορούν την ψυχική σφαίρα, την κοινωνική, επαγγελματική και οικονομική υπόσταση του ασθενούς. Θεωρείται πιο αντικειμενική, αλλά απαιτεί εμπειρία, χρόνο και ικανότητα επικοινωνίας με τον ασθενή. ζ. Προσπάθεια εκτίμησης του μεγέθους του πόνου γίνεται επίσης με: *ακουστικά και σωματοαισθητικά προκλητά δυναμικά *πονόμετρο ή αλγόμετρο πίεσης
η. Πειραματικά, ερευνάται συνήθως ο πόνος, με την καταγραφή της ανοχής θερμού ερεθίσματος (υποχρεώνεται το πειραματόζωο να πατήσει πάνω σε θερμαινόμενη επιφάνεια).
ΙΙ. ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ;
Η ανακούφιση του πόνου αποτελεί βασική αρχή/στόχο της Ιατρικής. Έχει αποδειχθεί ότι η αποτελεσματική αναλγησία ελαττώνει τη μετεγχειρητική κακουχία, την ψυχολογική καταπόνηση, τις επιπτώσεις του πόνου στα όργανα και συστήματα ( stress response), την παραμονή στο Νοσοκομείο, εξασφαλίζει καλύτερο αποτέλεσμα και επιτάχυνση της ανάρρωσης και στην περίπτωση του αθεράπευτου πόνου ποιότητα ζωής. Οι ασθενείς με αθεράπευτο πόνο ανέρχονται στο 1/3 περίπου των ασθενών με προβλήματα χρόνιου πόνου. Η αντιμετώπισή τους συνοδεύεται από σοβαρά ηθικά/δεοντολογικά και κοινωνικοοικονομικά προβλήματα.
Ασθενείς που αντιμετωπίσθηκαν στο Ιατρείο Πόνου ΑΠΘ/ΠΓΝ ΑΧΕΠΑ κατά το 2000
Νέοι ασθενείς 410 Περιφερικοί αποκλεισμοί 870 Ασθενείς με αθεράπευτο πόνο (Ca) 900 Νοσηλεία 1ας ημέρας στο ιατρείο πόνου 529 Εσωτερικοί ασθενείς στο ιατρείο πόνου 300 Σύνολο Εξωτερικών Επισκέψεων στο ιατρείο πόνου 2234 Σύνολο Εξυπηρετηθέντων στο ιατρείο πόνου 2534
Σύνολο Εξυπηρετηθέντων 2534 Ασθενείς με αθεράπευτο πόνο (Ca) 900
2534 : 900 = 1/3
Θα αναφερθούμε ιδιαίτερα στα προβλήματα του ιατρείου πόνου και στην αντιμετώπιση ασθενών με νόσο τελικού σταδίου λόγω ανεγχείρητων / αθεράπευτων νοσημάτων και συγκεκριμένα στην αντιμετώπιση του ανθεκτικού/αβάστακτου/αθεράπευτου πόνου και του επικείμενου θανάτου.
Τελικό στάδιο θεωρείται η περίοδος ζωής που είναι μικρότερη από έξι μήνες. Στους καρκινοπαθείς ο χρόνος αυτός υπολογίζεται από τη μέρα της διακοπής της αντινεοπλασματικής θεραπείας. Συχνά ο καθορισμός του τελικού σταδίου είναι δυσχερής. Ακόμη και έμπειροι ογκολόγοι είναι δυνατόν να υπερεκτιμήσουν την πρόγνωση της επιβίωσης κατά 3-4 εβδομάδες. Πώς λοιπόν αντιμετωπίζουμε τους ασθενείς αυτούς;
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ: Στο παρελθόν ο θάνατος αποτελούσε ένα ανθρώπινο γεγονός που η ερμηνεία του και η εξέλιξή του ήταν ξεκάθαρη. Οι πρόγονοί μας ζούσαν κοντά στους ρυθμούς της φύσης. Ο θάνατος συνέβαινε στο σπίτι και καθώς πλησίαζε το τέλος ο θνήσκων έκανε αναδρομή στη ζωή και στα λάθη του, ζητούσε συγνώμη από αυτούς που έβλαψε, έδινε συμβουλές, ελάμβανε πνευματική βοήθεια, μοίραζε τα υπάρχοντά του και αποχαιρετούσε τους οικείους του.
Σήμερα στη βιομηχανοποιημένη κοινωνία η κατάσταση άλλαξε δραματικά: Ι. Ο άνθρωπος που πεθαίνει είναι αυτός που δεν παράγει, δεν καταναλώνει, είναι απορριπτέος, κρυμμένος, εγκαταλελειμμένος από φόβο μήπως και εισχωρήσει ή διασπάσει το σύστημα και την πρόοδο. ΙΙ. Η ευσπλαχνία και το έλεος δεν έχουν θέση ΙΙΙ. Ο γιατρός βλέπει το θάνατο σαν ένα φυσικό / αναπόφευκτο φαινόμενο ΙV. Ο ασθενής βλέπει το τέλος του σαν μια διαδικασία που υπερβαίνει τη φύση και βιώνει μια εμπειρία ανάλογα με τον χαρακτήρα, την προσωπικότητά του και τη σχέση του με το Θεό.
Τι είναι καρκίνος
BeStrong.Org.gr ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
Προέλευση της λέξης Καρκίνος, αποδίδεται στον Έλληνα ιατρό Ιπποκράτη, που έμεινε στην ιστορία ως «πατέρας της ιατρικής». Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε τους όρους «καρκίνος» και «καρκίνωμα» για να περιγράψει διάφορους όγκους που εμφάνιζαν εσωτερικά ή εξωτερικά έλκη και διογκώσεις. Στην Ελληνική γλώσσα οι λέξεις αυτές αναφέρονται στα καβούρια, τα οποία θυμίζουν τον καρκίνο, αφού οι ακτινωτές μεταστάσεις των καρκινικών κυττάρων, φέρνουν αμυδρά στο μυαλό τη μορφή που έχουν τα πόδια και οι δαγκάνες του καβουριού.
μπ Η ανώμαλη αυτή λειτουργία δεν πρέπει να συγχέεται με δυο φυσιολογικές λειτουργίες του οργανισμού: α) Την αναγέννηση των ιστών που συμβαίνει όταν αφαιρείτε ιστός και ο οργανισμός ξανά φτιάχνει τον ίδιο ιστό (π.χ στην καταστροφή των ηπατικών κύτταρων (αφαίρεση ήπατος ) το ήπαρ αναγεννάτε σε 6 μήνες όπως ήταν αρχικά β) Την υπερπλασία που συμβαίνει σε ανάγκη του οργανισμού να αναπτύσσει φυσιολογικούς ιστούς (π.χ υπερπλασία του ενός νεφρού όταν υπάρχει έλλειψη του άλλου).
Με τον όρο «καρκίνος» περιγράφεται μία ομάδα νοσημάτων, που η αιτία τους βρίσκεται σε κυτταρικό επίπεδο. Ο όρος αναφέρεται στην υπερβολική, χωρίς προγραμματισμό, ανάπτυξη κυττάρων του οργανισμού, που ήταν φυσιολογικά, μέχρι τη στιγμή της έναρξης της διαδικασίας καρκινογένεσης. Οργανικά, ο καρκίνος είναι μία ασθένεια των κυττάρων. Συνεπώς, η κατανόηση του καρκίνου προϋποθέτει μία μικρή αναφορά σχετικά με το τι συμβαίνει όταν φυσιολογικά κύτταρα μετατρέπονται σε καρκινικά.
Ο ανθρώπινος οργανισμός αποτελείται από κύτταρα. Φυσιολογικά, τα κύτταρα αναπτύσσονται και διαιρούνται, ώστε να προκύψουν θυγατρικά κύτταρα και να διατηρηθεί η υγεία του οργανισμού. Μερικές φορές, η διαδικασία αυτή εκτρέπεται από το φυσιολογικό, οπότε προκύπτουν νέα κύτταρα (χωρίς να τα χρειάζεται ο οργανισμός) και – παράλληλα – δεν πεθαίνουν τα παλιά κύτταρα. Τα πλεονάζοντα κύτταρα σχηματίζουν μάζες, που καλούνται όγκοι. Σε μερικές περιπτώσεις αυτά τα παθολογικά κύτταρα κάνουν μετάσταση, δηλαδή εξαπλώνονται και σε άλλα μέρη του σώματος δημιουργώντας δευτερεύοντες όγκους (μεταστατικούς όγκους) παρόμοιους με αυτούς του αρχικού καρκίνου.
Ο καρκίνος συνήθως δεν επηρεάζει μόνο ένα όργανο του σώματος και δεν έχει μία μορφή. Μπορεί να περιλαμβάνει οποιοδήποτε ιστό του σώματος και να έχει τελείως διαφορετική μορφή σε κάθε σημείο του σώματος. Υπάρχουν πάνω από 200 διαφορετικά είδη καρκίνου και δεν αντιμετωπίζονται όλοι με τον ίδιο τρόπο. Κάθε ένα είδος έχει τον δικό του τρόπο θεραπευτικής αντιμετώπισης. Οι περισσότερες μορφές καρκίνου είναι στην ουσία όγκοι εκτός από ορισμένους τύπους καρκίνου όπως η λευχαιμία, των οποίων τα κύτταρα κυκλοφορούν μέσα στο αίμα και στα όργανα και τελικά αναπτύσσονται σε συγκεκριμένους ιστούς.
Οι όγκοι μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις. Δεν είναι όμως όλοι οι όγκοι επικίνδυνοι. Οι καλοήθεις όγκοι δεν ονομάζονται καρκινικοί, δεν κάνουν μετάσταση και δεν είναι επικίνδυνοι για τη ζωή του ατόμου. Οι περισσότεροι καρκίνοι παίρνουν το όνομά τους από τον τύπο του κυττάρου ή του οργάνου από το οποίο αρχίζουν. Αν κάνουν μετάσταση ο νέος όγκος φέρει το ίδιο όνομα με τον αρχικό. Ορισμένοι όγκοι παίρνουν το όνομά τους από τον επιστήμονα που τους ανακάλυψε (π.χ. Hodgkin, Brenner). Άλλοι ιατρικοί όροι που χρησιμοποιούνται για να υποδείξουν την ύπαρξη καρκινικής νόσου είναι οι όροι κακοήθης όγκος, καρκίνωμα και νεόπλασμα.
Εάν δεν θεραπευθούν, οι καρκίνοι μπορούν τελικά να προκαλέσουν το θάνατο. Η επιβίωση των ασθενών με καρκίνο έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Ο καρκίνος αποτελεί την δεύτερη αιτία θανάτου στις ανεπτυγμένες χώρες μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Οι περισσότεροι καρκίνοι μπορούν να θεραπευθούν. Πολλοί θεραπεύονται, ειδικά εάν η θεραπεία αρχίσει νωρίς!
Παρακέντηση κοιλίας κατ’ οίκον
Η επεμβατική αυτή πράξη γίνεται για αφαίρεση υγρού που έχει συσσωρευτεί για διάφορους λόγους μέσα στην κοιλιά (ασκίτης).
Διακρίνεται σε διαγνωστική παρακέντηση (αφαίρεση μικρής ποσότητας με μία σύριγγα για εξέταση) και σε εκκενωτική παρακέντηση (αφαίρεση μεγάλης ποσότητας) για ανακούφιση του ασθενή.
Το υγρό υποβάλλεται σε εξέταση για να διαπιστωθούν οι χαρακτήρες του και να γίνουν υποθέσεις για την προέλευσή του.
Η εκκενωτική (και η διαγνωστική) παρακέντηση κοιλιάς γίνεται με απόλυτη ασφάλεια στο σπίτι. Με τη βοήθεια των υπερήχων η ασφάλεια φθάνει το 100%.
Υπερηχογραφική εικόνα που δείχνει τη θέση του υγρού, στην οποία με ασφάλεια μπορεί να εισαχθεί η βελόνα:
Η hoMed παρέχει εκπαίδευση στην παρακέντηση κοιλίας με υπερηχογραφική καθοδήγηση, πάνω σε ειδικά διαμορφωμένα νωπά προπλάσματα.
Κατ’ Οίκον Νοσηλεία
Η Κατ’ Οίκον Νοσηλεία έχει την έννοια της παραμονής ενός ασθενούς στο σπίτι με “νοσοκομειακές συνθήκες”. Ορίζεται ως “υπηρεσία που προσφέρει κατ’ οίκον περίθαλψη από επαγγελματίες υγείας για αντιμετώπιση κατάστασης που , σε διαφορετική περίπτωση, θα έπρεπε να νοσηλευθεί σε νοσοκομείο” (“a service that provides active treatment by health care professionals, in the patient’s home, of a condition that otherwise would require acute hospital in-patient care”) .
Για να αναπαραχθούν “νοσοκομειακές συνθήκες” η hoMed έχει αναπτύξει σύστημα που περιλαμβάνει καθημερινές προγραμματισμένες ιατρικές και νοσηλευτικές επισκέψεις, 24ωρη ετοιμότητα ιατρών και νοσηλευτών και 24ωρη ετοιμότητα εργαστηρίων. Αυτοκίνητα εξοπλισμένα με φάρους και σειρήνες ώστε να μπορούν να κινούνται γρήγορα ακόμη και με συνθήκες κυκλοφορικακού φόρτου, ασθενοφόρα, τηλεφωνικό κέντρο, καλή συνεργασία με φροντιστές/φροντίστριες που μένουν μαζί με τον ασθενή και εφαρμογές τηλεϊατρικής, αντισταθμίζουν τις υφιστάμενες αποστάσεις ανάμεσα στους ασθενείς, τους ιατρούς, τους νοσηλευτές και τα εργαστήρια, αποστάσεις που αποτελούν διαφοροποιούν το σύστημα της κατ’ οίκον νοσοκομειακής περίθαλψης από το νοσοκομείο. (Papazissis E. Advanced Technology permits the provision of Advanced Hospital Care in the patients’ homes. In: IOS Press-Studies in Health Technology and Informatics. Amsterdam 2004;100:190 -199).
Σε κάθε κατ’ οίκον νοσηλευόμενο ασθενή γίνεται μία τουλάχιστον ιατρική επίσκεψη κάθε μέρα. Αυτή γίνεται συνήθως τις πρωινές ώρες.
- Ο γιατρός ενημερώνεται για την κατάσταση του ασθενούς, πραγματοποιεί κλινική εξέταση και έλεγχο των ζωτικών σημείων.
- Ελέγχει την καρτέλα νοσηλείας η οποία συμπληρώνεται από τους νοσηλευτές.
- Επικοινωνεί τηλεφωνικά με άλλους συνθεράποντες και με το εργαστήριο για τυχόν αποτελέσματα εξετάσεων που εκκρεμούν.
- Πραγματοποιεί νέες εξετάσεις με το φορητό αναλυτή αίματος που έχει πάντα μαζί του, όποτε αυτό είναι απαραίτητο.
- Λαμβάνει αίμα και άλλα δείγματα βιολογικού υλικού για μεταφορά τους στο εργαστήριο.
- Αν κρίνει ότι χρειάζεται τροποποίηση της χορηγούμενης αγωγής, την αρχίζει άμεσα με το φαρμακείο που διαθέτει. Ενημερώνει το νοσηλευτή βάρδιας για τις αλλαγές, ώστε αυτές να συνεχισθούν στις επόμενες νοσηλευτικές επισκέψεις.
Κατά την επιστροφή του στα ιατρεία της hoMed ο γιατρός ενημερώνει την υπόλοιπη ιατρική ομάδα, ώστε όλοι να έχουν γνώση για την κατάσταση του ασθενούς, την πορεία του και την ακολουθούμενη θεραπευτική αγωγή.
Τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας και της νύχτας οι γιατροί εφημερίας είναι έτοιμοι να μεταβούν πάλι στον ασθενή αν αυτό κριθεί απαραίτητο. Οι γιατροί εφημερίας επικοινωνούν με τα εργαστήρια και ενημερώνονται για τα αποτελέσματα των πρωινών εξετάσεων.
Αν με βάση τα αποτελέσματα αυτά επιβάλλεται τροποποίηση της αγωγής, ενημερώνουν το νοσηλευτή που θα πραγματοποιήσει την επόμενη (π.χ. βραδυνή) επίσκεψη. Αν η τροποποίηση αυτή είναι επείγουσα, μεταβαίνει στον ασθενή το ταχύτερο, όποιο μέλος της ομάδας (γιατρός ή νοσηλευτής) βρίσκεται πιο κοντά.
Ένα από τα καθήκοντα ενός ιατρού του 1144 σε κάθε ιατρική επίσκεψη, είναι να συζητά με τους νοσηλευτές για τους ασθενείς, να τους δείχνει ενδιαφέροντα κλινικά σημεία και να τους εξηγεί την κλινική σημασία των ευρημάτων και τις σκέψεις, πάνω στις οποίες βασίζονται τα διαγνωστικά συμπεράσματα. Με τη μέθοδο αυτή η κλινική οξυδέρκεια των νοσηλευτών αυξάνεται συνεχώς. Αυτό αυξάνει την εγρήγορση της ομάδας και εξυπηρετεί την ασφάλεια του ασθενούς.
Σε κάθε κατ’ οίκον νοσηλευόμενο γίνονται τουλάχιστον δύο νοσηλευτικές επισκέψεις. Κατά την επίσκεψη ο νοσηλευτής:
- Πραγματοποιεί μετρήσεις των ζωτικών σημείων (θερμοκρασία, σφύξεις, αρτηριακή πίεση, αριθμός αναπνοών).
- Ελέγχει την ποσότητα των αποβληθέντων ούρων από την προηγούμενη επίσκεψη.
- Ελέγχει την προσληφθείσα ποσότητα ορών από την προηγούμενη επίσκεψη.
- Εξετάζει τον ασθενή για τυχόν ύπαρξη σειμείων που μπορεί να υποδηλώνουν κάποια επιδείνωση ή επιπλοκή. Σε τέτοια περίπτωση ενημερώνει άμεσα τηλεφωνικά το γιατρό.
- Καταγράφει τις μετρήσεις του στην καρτέλα νοσηλείας.
- Αντικαθιστά τους ορούς και χορηγεί ενδοφλέβια φάρμακα.
- Ρυθμίζει αντλίες ενδοφλέβιας έγχυσης (αν υπάρχουν).
- Λαμβάνει δείγματα αίματος και άλλων βιολογικών υλικών για να τα μεταφέρει στο εργαστήριο.
Ιατρικές Επισκέψεις
Ιατρικές επισκέψεις πραγματοποιούνται από τη hoMed καθημερινά, όλες τις ώρες του 24ώρου. Έμπειροι ιατροί με σύγχρονο διαγνωστικό και θεραπευτικό εξοπλισμό, βρίσκονται σε ετοιμότητα για να ανταποκριθούν άμεσα σε κάθε κλήση.
Μπορεί κάποιος να καλέσει το 1144 ακόμη και για μια απλή ιατρική επίσκεψη για συνήθη προβλήματα όπως είναι ένα εμπύρετο επιδημικό νόσημα ή μια στομαχική διαταραχή. Κατά τη διάρκεια της ιατρικής επίσκεψης η κινητή μονάδα του 1144 μπορεί:
- Να χρησιμοποιήσει τον φορητό διαγνωστικό εξοπλισμό που διαθέτει (καρδιογράφο, αναλυτή αερίων αίματος και βιοχημικών παρμέτρων, ακτινολογικό μηχάνημα, υπερηχογράφο κλπ).
- Να χορηγήσει φάρμακα άμεσης ανάγκης από το πλήρως εξοπλισμένο φορητό φαρμακείο.
- Να χορηγήσει ορούς.
- Να τοποθετήσει ουροκαθετήρα ή και ρινογαστρικό καθετήρα.
- Να κάνει διάνοιξη αποστήματος ή συρραφή τραύματος.
- Να σταματήσει μια αιμορραγία (π.χ. ρινορραγία).
- Να κάνει εκκενωτική παρακέντηση κοιλίας.
- Να κάνει εκκενωτική παρακέντηση θώρακος.
- Να κάνει αναρρόφηση βρογχικών εκκρίσεων.
- Να χορηγήσει οξυγόνο από φορητό συμπυκνωτή οξυγόνου.
- Να πάρει αίμα, ούρα και άλλα βιολογικά υλικά για άμεση εξέταση. Οι επείγουσες εξετάσεις (όσες δεν γίνονται στο σπίτι) γίνονται σε πολύ σύντομο χρόνο από την άφιξη του δείγματος στο εργαστήριο.
- Τέλος, μπορεί να εγκαταστήσει στο σπίτι του ασθενούς τον απαιτούμενο εξοπλισμό που βρίσκεται πάντα μέσα σε κάθε μονάδα και να ξεκινήσει κατ’ οίκον νοσηλεία. “Εισαγωγή” δηλαδή, στο σπίτι του ασθενούς. Εγκαθιστά στατώ ορών, τοποθετεί φλεβοκαθετήρα, χορηγεί ορούς, καθώς και ενδοφλέβια αντιβιοτικά ή άλλα φάρμακα (έχει πάντα μαζί του φορητό φαρμακείο με αντιπροσωπευτικά φάρμακα από κάθε κατηγορία). Έχει νεφελοποιητή για χορήγηση εισπνεομένων φαρμάκων όπου αυτό είναι απαραίτητο.
Έτσι μετά από μία έκτακτη κλήση του 1144 για ιατρική επίσκεψη υπάρχουν οι εξής περιπτώσεις:
- Εξέταση, καρδιογράφημα, εξετάσεις αίματος, απλές οδηγίες και χορήγηση ιατρικής συνταγής.
- Απλές θεραπευτικές παρεμβάσεις (ένεση, τοποθέτηση καθετήρα).
- Λήψη αίματος, λήψη ακτινογραφίας και επανεξέταση με τα αποτελέσματα.
- Άμεση έναρξη νοσηλείας.
Περιπτώσεις που αρχίζει άμεσα νοσηλεία στο σπίτι είναι:
A. Οξεία και απειλητική για τη ζωή κατάσταση (πνευμονικό οίδημα, εντερική απόφραξη, οξεία ανουρία). Η νοσηλεία αρχίζει άμεσα με την ιατρική επίσκεψη και η ιατρική μονάδα δεν φεύγει από το σπίτι του ασθενούς μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση της υγείας του ή να κριθεί απαραίτητη η συνέχιση της νοσηλείας του σε νοσοκομείο.
B. Κατάσταση που δεν είναι μεν άμεσα απειλητική για τη ζωή, αλλά χρειάζεται νοσοκομειακή περίθαλψη και ενδοφλέβια φάρμακα. (βαριά λοίμωξη του αναπνευστικού ή του ουροποιητικού, βαριά αφυδάτωση, επιληπτικοί σπασμοί, ακατάσχετοι έμετοι, ηλεκτρολυτικές διαταραχές, σοβαρή γαστρεντερίτιδα). Κατά τη διάρκεια της ιατρικής επίσκεψης αρχίζει η νοσηλεία, τοποθετούνται οι οροί, δίδονται οι πρώτες δόσεις των αντιβιοτικών, λαμβάνονται αίμα και ούρα για εξετάσεις και η ιατρική ομάδα φεύγει.
Ακολουθεί η προγραμματισμένη επίσκεψη της επομένης βάρδιας, εκτός αν ο ασθενής παρουσιάσει κάποιο νέο σύμπτωμα ή επιπλοκή, οπότε θα πραγματοποιηθεί έκτακτη ιατρική ή νοσηλευτική επίσκεψη.
Ακτινογραφίες στο σπίτι
Γιατροί στο σπίτι
